En toen waren we weer terug in Wendorf, het noord-oostduiste dorp waar Willy Hilverda en Ellie Smollenaars voor de derde keer een workshop creatief schrijven organiseerden. Hard werken maar het voelt als vakantie: jezelf en anderen verrassen met mooie verhalen en verhaaltjes, op een mooie, rustige en ook een beetje curieuze plek. Ik schroom om een verhaaltje te plaatsten, maar doe dat toch, hieronder:
Clementines
Clementines hebben ze allang niet meer, de kistjes uit de piana di Sibari da agricola biologica. Ook de sinaasappels uit Maroc en de appels van Francisco Pérez Martínez uit Calaspara in de Spaanse provincie Murcia hebben elders een bestemming bereikt. Wellicht, maar niet waarschijnlijk, in Wendorf, het dorpje in het rivierengebied in de Noord-Duitse deelstaat Mecklenburg-Vorpommeren, waar zij nu deel uitmaken van elf stapels kistjes van verder vrijwel niet te traceren herkomst. Onder de hoge naaldbomen, met hangende, naar lichtgroen uitlopende takken, hebben de kistjes een nieuwe bestemming gevonden, als opslagbakken voor hout, in diverse maten, vormen en structuren. Het is, voor een stadsmens welteverstaan, moeilijk voor te stellen waartoe dat hout dienen zal, anders dan om te branden in een klein knapperig vuur om onderweg bij warm te blijven of een eenvoudige maaltijd op te bereiden.
De kistjes sprokkelhout zijn handzaam en stapelbaar, handig voor in de caravan die een metertje of acht bij hen vandaan achter het grote huis staat. Toen de zomerplukkers, in hun kleurige kledij en vol van wijn voor onderweg, deze caravan hier parkeerden, moet hij knaloranje geweest zijn. Nu bladdert de verf hem van de latjes, is hij bedekt met het groen van mos en grijs van zand uit het noordoosten. Ze hadden de plukkers kunnen begeleiden op hun terugreis, de handzame kistjes sprokkelhout. Maar de plukkers bleven. Het ziet ernaar uit dat de kistjes, met de caravan, hun oorspronkelijke kleuren hier zullen verliezen.