AD Rotterdams Dagblad, 1 mei 2010
Veel huizen dragen opvallende namen. In Façade het verhaal erachter. Vandaag Brakelshoeve bij Nieuw-Beijerland
Naar de landheer
Corry (60) en Jaap (61) Swank zijn een beetje vreemd, zo zegt de bewoonster van de Brakelshoeve aan de Spuidijk bij Nieuw-Beijerland zelf. ,,Je kunt mij geen groter plezier doen dan met een etymologisch woordenboek. Ik kan daar uren in zitten lezen.” Zij was dus erg blij toen haar zus haar voor haar verjaardag een gortdroog proefschrift cadeau deed: De geschiedenis van de landbouw in de Beijerlanden, waarop ene C. Baars in 1973 promoveerde aan de universiteit van Wageningen. Helemaal toen zij daarin ontdekte wat de achtergrond moet zijn geweest van de naam van haar huis, Brakelshoeve.
,,Vroeger is hier in de buurt een veer geweest, het Brakelsveer. Dat was vernoemd naar een landheer uit de zeventiende eeuw: de heer Van Aeswijn van Brakel. Die bezat veel grond in dit gebied, ook de grond waarop onze boerderij is gebouwd, in 1913. Hij kwam in de plaats van een boerderij een stukje verder naar achteren, tegen de kreek aan, die versleten was en moest worden afgebroken. De mensen die daar woonden hadden geen geld voor onderhoud.”
Wie er in de tussentijd in de Brakelshoeve gewoond heeft, durft Swank niet met zekerheid te zeggen. Wel dat zij er ongeveer tweeëndertig jaar geleden kwam wonen, met haar gezin en schoonouders, zeven personen in totaal. De boerderij waar haar man en schoonvader waren opgegroeid, twee kilometer verderop en horend bij Oud-Beijerland, werd onteigend in verband met de bouw van Zoomwijk, een nieuwe wijk van dat plaatsje in de Hoekse Waard. ,,Dat was natuurlijk jammer, maar we vonden het vooral spannend om te zien hoe het zou gaan met zijn allen in één huis. Maar dat is altijd goed gegaan. De kinderen vonden het prachtig, hun opa en oma zo in de buurt.”
Ook de verhuizing van het bedrijf – de familie heeft melkvee en fruitteelt – ging goed. ,,Het bedrijf is hetzelfde gebleven.” Niet dat het er op de den duur gemakkelijker op werd. ,,De melkprijs is niet echt denderend op het moment en ook de prijs van appels en peren is hopeloos. Al dat goedkope fruit uit het buitenland, daar valt niet tegenop te concurreren. Het is dus knibbelen, maar we vechten ervoor. Onze zoon zou het bedrijf graag voortzetten. Zodra de economische situatie dat toelaat zal het overnemen.”