AD Rotterdams Dagblad, 10 april 2010
Veel huizen dragen opvallende namen. In Façade het verhaal erachter. Vandaag Gestild Verlangen in Klaaswaal
Een huis met een tuintje
Jarenlang werkte Piet Stout (78) op het postkantoor van Klaaswaal en woonde met zijn vrouw in de Wilhelminastraat. ,,Dat was een klein huisje. Ik droomde ervan om ooit nog eens een huis te hebben met een garage en met een tuin, zodat ik vogels kon houden, bijvoorbeeld, en kippen. Ik had een boek met de titel Gestild Verlangen. Toen schoot me in gedachte: ,,Dat zou een mooie naam zijn, als het ooit waar zou worden. “
De droom kwam uit, maar niet vanzelf. ,,Toen ik hoorde dat er vier seniorenwoningen gebouwd zouden worden in de Nassaustraat” vertelt Stout, in de Klaaswaalse volksmond Pieter Post, ,,zei in tegen mijn vrouw: ,,dat is iets voor ons.” Dat vond zij ook, dus ik wilde me aanmelden. Maar, zeiden ze bij de eigenaar, Makelaar Van der Vinden in Oud-Beijerland, dat kon pas als de boekjes uit waren waar alle informatie over de woningen in stond. Ik belde mijn collega’s van het postkantoor in Oud-Beijerland: laat mij weten zodra die boekjes er zijn, dan kom ik direct. Op een dag, ja hoor, werd ik gebeld. Ik ging naar het naar het kantoor van de makelaar. Maar de huizen bleken al vergeven.” Piet was boos, zijn toekomstige buurman, die óók speciaal naar het kantoor was gekomen, nog bozer. Ze lieten het er niet bij zitten. Stout belde naar de burgemeester. De huizen zouden toch pas worden vergeven als de boekjes uit waren?
Nog diezelfde avond belde de makelaar: het huis was toch beschikbaar. Er bleek een vuil spelletje te zijn gespeeld, er waren toch opties op de huizen vergeven. De burgemeester stak daar een stokje voor. ,,Nu is toch zeker mijn verlangen gestild” dacht de vroegere Pieter Post. ,,Toen ik in september ‘92 afscheid nam van mijn werk, kreeg ik als afscheidscadeau van de bevolking een flink bedrag. Mooi, dacht ik, daar kan ik die naam van laten maken.” Het echtpaar verhuisde in februari 1993.
De vogels en kippen kwamen er en ook een hondje en een haan. ,,Voordat we de haan kochten hebben we alle buren gevraagd of zij daar geen bezwaar tegen hadden. Nee hoor. Sterker toen de haan doodging, zei de buurvrouw dat ze het gekraai zo miste. Nu hebben we een nieuwe. We wonen hier heerlijk.”