AD Rotterdams Dagblad, 15 mei 2010
Veel huizen dragen opvallende namen. In Façade het verhaal erachter. Vandaag Hoeve de Groe in Rotterdam
Het Zeeuwse dorp in Rotterdam
,,Wij hebben deze naam naar Rotterdam gebracht” vertelt Arend van der Lee (53) over Hoeve de Groe, zijn landelijke huis aan de Hordijk aan de rand van Rotterdam. Dat zit zo. ,,Wij” – hij heeft het over zijn vrouw Nelleke Gentenaar (51), hun drie kinderen en hij zelf – ,,woonden tot 1996 in een huurwoning in Rotterdam-West, de Mathenesserweg. Èn we hadden een vakantiehuisje in Groede in Zeeuws-Vlaanderen. Een klein arbeiderswoninkje, met een tuin, rust en ruimte. Groede is een kleine gemeenschap. Wij kwamen daar alleen in de vakanties, maar de mensen kenden ons, leefden met ons mee, de kinderen speelden met elkaar. We hebben er jaren veel plezier gehad. Totdat de kinderen groot werden en liever hun eigen dingen deden in de vakantie. In diezelfde tijd besloten we om weg te gaan uit Rotterdam-West. We woonden daar sinds onze studententijd, toen het nog een arbeiderswijk was. Het was het wilde westen geworden, perron 0 was verplaatst, achter het Marconiplein kreeg je de tippelzone. Prima mensen allemaal, maar het bracht ook problemen met zich mee.
Op de terugweg van een zoektocht naar huizen in Barendrecht fietsten we hier langs, een oud boerderijtje, aan een straat die nog wat dorps had. Mijn vrouw zei gelijk: ‘dit is het’ en ik zei ‘dit is het niet’. Het was vervallen, het had duidelijk heel veel onderhoud nodig. Maar dat betekende ook dat de prijs laag was." Dat ze er paarden konden houden gaf de doorslag: de drie kinderen en Arend reden paard.
"Het beetje spaargeld dat we hadden zat in het huisje in Groede, dat door de dorpelingen ‘De Groe’ wordt genoemd. Dat moesten we dus verkopen. Door onze ‘hoeve’ De Groede te noemen, hoopten we iets uit het dorp mee te brengen naar Rotterdam. Dat lukte een beetje. Ook de Hordijk is een kleine gemeenschap, waar mensen elkaar groeten.”
De stal werd eerst in ere hersteld. Er kwam een pony, later vervangen door een paard. Maar toen de kinderen uitzwierven en de stad zich opdrong, werd het beter om voor het paard een nieuw onderkomen te zoeken. En een lege stal is ook niet leuk. Een nieuwe grote verbouwing volgde. De voormalige paardenstal is nu een bed&breakfast en trekt mensen uit alle hoeken van de wereld.