Opwinding ten top, gisteravond op het Noordereiland, het doorgaans zo rustige stadseiland midden in de Nieuwe Maas in Rotterdam. Wij, de bewoners, kregen vorige week achtereenvolgens twee brieven in de bus: een van de woningbouwvereniging, gemeente en deelgemeente, en, de volgende dag, een van Bewonersvereniging Noordereiland. De tekst op de voorkant van de eerste begon met: ,,Er gaat gebouwd worden op het Jan Eleveld op het Noordereiland. Dat staat vast”. Vervolgens dat ‘wij’ op 30 juni graag samen met de bewoners een keuze willen maken uit twee typen park op …
Begin van de stemming in kiesdistict 367
Dat de afgelopen verkiezingen bijzonder zouden zijn, dat wisten we. Al had niemand zo’n Rotterdams-achtige nek-aan-nekrace verwacht. Ik schrijf 2.45 uur en de uitslag is nog altijd ongewis, al dreigt een VVD-overwinning en is Wilders’ macht bestendigd. Wat is dit voor een land? De economie stort in en de Nederlandse kiezer beloont degenen die de lijn voorstaan die die crisis veroorzaakt heeft en de gevolgen ervan voor het gros van de slachtoffers alleen maar groter …
Een vreemde samenkomst van gebeurtenissen: op de vooravond voor een nieuwe reis naar Berlijn, tussen de laatste werklussen en het inpakken door, herdenken we het bombardement op Rotterdam, precies zeventig jaar geleden. Nadat de markering van de brandgrens, zo’n tweehonderd lampen, over een route van 11 kilometer, overdag werd geopend, gingen we vanavond naar het herdenkingsconcert in de Laurenskerk. Het Rotterdams Philharmonisch Orkest speelde, onder andere Metamorphosen, van Richard Strauss, geschreven in rauw om de bombardementen op München, Berlijn en Wenen. Nelleke Noordervliet las voor uit Een vlaag van troost …
En dan, de officiële presentatie van Schuilen onder de spoorbogen, in de Rotterdamse deelgemeente Noord. Een van de dames die door de auteurs geïnterviewd werd, las een verhaal voor waar een deel van haar eigen verhaal in verwerkt is. Twee basisschoolleerlingen lazen een ander verhaal uit het boekje.
De optocht van het deelgemeentekantoor naar het monument…..
voor de piloten in het Engelse vliegtuig dat deze meneer persoonlijk in de Noordsingel heeft zien storten…
Deze blog verscheen ook donderdag 29 maart op http://boekbladleest.blogspot.com
Commotie aan de Provenierssingel, ten kantore van Geschiedenislab, het historisch tekstschrijfbedrijf met wie ik mijn werkruimte deel. Deze week verscheen van hun hand Schuilen onder spoorbogen en andere oorlogsverhalen uit Rotterdam Noord. Het is een bundel voorleesverhalen voor kinderen, dat zij schreven in opdracht van de deelgemeente. Het hele voorjaar en een groot deel van de zomer van vorig jaar waren Marjan Beijering en Willy Hilverda met de voorbereidingen ervan in de weer. Ze interviewden bijna veertig oudere Rotterdammers die tijdens de oorlog in Rotterdam Noord woonden. Als kind dus. Terwijl zij …
De operatie is opnieuw uitgesteld. Weet ik al even hoor, dit keer lag ik er nog niet verdoofd klaar voor. Had geen zin om er eerder opnieuw over te berichten. Aanstáánde dinsdag moet het nu gaan gebeuren. Want ook bij de afspraak voor gisteren kon men niet garanderen dat het wel door zou gaan.
Even een leuke ontdekking tussen de net-geen operatie en waarschijnlijk-toch-echt-operatie door. Het Japans Cultureel Centrum Shofukan. Ik was er gisteravond te gast via Stichting Vrouwennetwerk Rotterdam. Midden in Oud-Charlois, al een verrassing op zich, een oud dorpskerntje als pareltje tussen de sombere huizenblokken van …
Luisteren naar Verhalen van de Brandgrens, Historisch Museum Schielandhuis Rotterdam, zondag 28 maart 2010
Heel bijzondere uren beleefd, afgelopen twee zondagen in het Historisch Museum Schielandhuis in Rotterdam. Niet in de museumzalen, tussen maquetes, foto’s en voorwerpen, maar nee, in de kelder, doorgaans alleen toegankelijk voor personeel. Aan grote tafels zitten enkele tientallen mensen, alle leeftijden door elkaar, met een grote koptelefoon op, ingespannen te luisteren. De tafels zijn gedekt met een kleed bedrukt met …
Morgen is het weer zover: we mogen stemmen. Ik verbaas me er altijd over dat bij zo weinig mensen lijkt te leven, al die verhitte mediaaandacht ten spijt. Zelfs ben ik al dagen, weken misschien al, lichtelijk zenuwachtig. Gewoon vanwege het stemmen zelf - vergeet ik het niet plotseling? Druk ik niet per ongeluk helemaal op de verkeerde knop? - maar ook omdat ik het gevoel heb dat het weldegelijk wat uitmaakt op wie ik stem. En ik dus een goede, weloverwogen keuze wil maken.
In Rotterdam stemmen we twee keer: …
